Productschap vis

De visserij op schelpdieren vormt sinds eeuwen een belangrijke tak van visserij in de Nederlandse kustwateren. Aanvankelijk werd alleen op wilde schelpdierbanken gevist, maar in de tweede helft van de 19e eeuw ontdekte men dat men kleine mosselen en oesters ook kon kweken op 'onderwaterakkers'. Inmiddels kent Nederland een bloeiende schelpdiersector, die geconcentreerd is in de provincie Zeeland. Naast de traditionele visserij op oesters, mossels en kokkels, is in het laatste decennium visserij op andere soorten, zoals spisula en ensis, tot bloei gekomen.

Onder druk van de overheid en natuurorganisaties heeft er in de jaren '90 een enorme cultuuromslag plaatsgevonden in het denken en doen van de schelpdiervissers.
Er ontstond een groeiend besef dat een ongereguleerde visserij op mosselzaad (voor de teelt) en kokkels nadelige gevolgen heeft voor de natuur, en met name voor de voedselvoorziening van scholeksters en eidereenden. Daartoe hebben de mossel- en kokkelvissers aansluiting gezocht bij de overheid en natuurorganisaties. Met hen samen hebben de mosselkwekers en de kokkelvissers daarom in 1993 een beheersplan schelpdiervisserij opgesteld met als doel tot een verweving van visserij en natuur te komen. De 'vrije visserij' werd geruild voor een 'beheerste visserij'. 

Er wordt rekening gehouden met de voedselbehoefte van vogels door middel van quotering van de mosselzaad- en kokkelvisserij, kwetsbare gebieden zijn gesloten en verstoring van zeehonden is geminimaliseerd. Bij de evaluatie van deze beheersmaatregelen in 1998 is de schelpdiervisserij door de overheid gecomplimenteerd voor de wijze waarop zij aan verweving van natuur en visserij vorm heeft gegeven.

• Mosselsector
• Kokkelsector
• Oestersector
• Spisulasector
• Vangstmethoden schelpdiersector